Denge Bozuklukları ve Vertigo

Baş dönmesi (vertigo), etrafın döndüğü hissi, sersemlik, kulak çınlaması (tinnitus) ve denge kaybı ile karakterize, kişiyi sosyal hayattan koparan son derece rahatsız edici bir tablodur. İlaç tedavileri genellikle semptomları baskılamakla yetinir. Vertigonun arka planında sıklıkla iç kulak problemleri (kristal oynaması) veya üst boyun omurlarından kaynaklanan (servikojenik) dolaşım ve sinirsel kısıtlılıklar yatmaktadır.

Osteopatik değerlendirme ile baş dönmesinin asıl kaynağı hassasiyetle araştırılır. Boynun üst bölümündeki (Atlas ve Axis omurları) en ufak bir mekanik kayma veya kas gerginliği, beyincik ve iç kulağa giden kan damarlarını sıkıştırarak denge merkezine giden oksijeni azaltabilir. Ayrıca temporal kemik (kulak kemiği) üzerindeki fasyal gerilimler vestibüler sistemi doğrudan etkiler.

Manuel tedavi sürecinde, boyun omurlarındaki kısıtlılıklar çok nazik ve güvenli yöntemlerle (kütletme gerektirmeden) açılır. Kraniyal terapi ile kafa içi basınç dengelenir, lenfatik drenaj hızlandırılarak iç kulaktaki ödem azaltılır. Biyomekanik engellerin kalkmasıyla beyin ve denge merkezi arasındaki iletişim normale döner; baş dönmesi ve sersemlik hissi kalıcı olarak ortadan kaybolur.